۱- من مسئول زندگی خود و آنچه انجام میدهم و یا انجام نمی دهم هستم پس آنچه هستم را خود ساخته ام و آنچه می خواهم باشم را نیز خود می سازم
۲- فقط با تلاش و عمل کردن به آنچه میدانی می توان موفق شد. پس آنچه را که می دانید خوب است انجام دهید واز انجام آنچه که می دانید خوب نیست جدا بپرهیزید
۳- کار امروز واین لحظه کار امروز و این لحظه است و نه برای فردا، یا شنبه ای که هرگز نخواهد آمد و نه حتی چند ساعت یا چند دقیقه دیگر
۴- خود را متعلق به گروهی بدانید. گروه مثبت اندیشان، همکلاسی ها، خانواده ، هم مسجدی ها، دوستان و... دانسته و گروه را از خودمان بدانیم تا نسبت به آن احساس مسئولیت بیشتری داشته باشیم. مشارکت و هم اندیشی در گروه ، نیروی بیشتری برای موفقیت و مثبت اندیشی به ما خواهد داد.
۵- من انسانم، پس هدف دارم وهدفمند عمل می کنم و در راه رسیدن به اهدافم جز به خداوند به هیچ کس دیگری توکل نخواهم کرد که او برای تمام امور من کافی است.
۶- ۷میم زندگی (محبت کردن، مودب بودن، مدارا کردن، منصف بودن، میانه روی در همه زندگی، مومنُ،معتقدبه هدف و مجاهدت در راه رسیدن به آن و متواضع بودن در برابر خالق ومخلوقات)
۷- در برابر همه چیز سپاسگزار ، قدردان وشاکر باشید چه نسبت به خداوند، چه دیگران واطرافیان و چه از خودتان
در گام ششم علاوه بر ۶گام، ۷میم اصولی را برای زندگی بهتر معرفی کرده ایم که رعایت آنها تعادل، توازن و قوام زندگی موفق را تضمین خواهد کرد. و در انتهای تمامی امور سپاسگزار بودن را به شما توصیه می کنیم. چراکه قدردانی و سپاسگزاری سبب گشایش در امور زندگی وکلید حل بسیاری از قفل های بسته است.
پنجم آذر ماه سالروز درگذشت سید حسن میرخانی ملقب به «سراجالکتاب»، از خوشنویسان و استادان خط نستعلیق معاصر است.
به گزارش خبرنگار بخش تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، سید حسن میرخانی از نستعلیقنویسان معروف در سال 1291 در تهران متولد شد. او از کودکی به هنر خوشنویسی علاقه داشت و به همین دلیل از همان زمان این هنر را نزد پدرش که از شاگردان محمدرضا کلهر بود، آموخت. او در طول دوران آموزش خط، خطوط بسیاری را مشق میکرد، اما توجه و علاقهی خاصی به خط نستعلیق داشت و در آن به سبک خاصی رسیده بود.
از خطوطی که میرخانی به آنها تسلط داشت میتوان نستعلیق، نسخ، ثلث، تعلیق، رقاع، ریحان، شکسته نستعلیق و تحریر را نام برد.
میرخانی علاقهی خاصی به ادبیات و به خصوص شعر ایرانی داشت. خودش هم شعر میگفت و دیوان خودش را که با تخلص «بنده» آن را سروده بود به خط خودش نگارش کرد. علاقهاش به شعر باعث شده بود دیوان شاعران نامی ایران را برای نگارش انتخاب میکرد. از کتابهایی که به خط میرخانی کتابت شدند میتوان به کلیات سعدی، مثنوی مولوی، خمسه نظامی، دیوان حافظ، گزیده دیوان شمس تبریزی، ترانههای باباطاهر، ترجیعبند هاتف اصفهانی، ترجمه نفسالمهموم، مجموعه هنر خط و نگارستان خط اشاره کرد.
یکی از مهمترین کارهای میرخانی مشارکت در تاسیس انجمن خوشنویسان ایران بود. در سالهای آغاز حکومت پهلوی دوم که هنر خوشنویسی شکوه و قدرت خود در دوران قاجار را از دست داده بود حسن میرخانی به همراه افرادی چون ابراهیم بوذری، حسن زرینخط، علی اکبر کاوه و سید حسین میرخانی اولین دوره کلاسهای آزاد خوشنویسی را برپا کردند که در گذر زمان و مدیریت خسرو زعیمی پایههای تاسیس انجمن خوشنویسان ایران بنا نهاده شد.
میرخانی علاوه بر رسیدن به سبک نو در خط نستعلیق و تلاش برای تاسیس انجمن خوشنویسان ایران، شاگردان بسیاری را در هنر خوشنویسی تربیت کرد که هر یک از آنها امروز به یکی از اساتید برجستهی هنر خوشنویسی تبدیل شدهاند. فتحعلی واشقانی و جلیل رسولی از معروفترین شاگردان میرخانی هستند.
همچنین کسانی چون مصطفی ذاکر شبیری، اویس وفسی، غلامحسین امیرخانی، علی اسماعیلی قوچانی، ناصر جواهرپور، سید محمد حسینی موحد، قاسم دماوندی، احمد عبدالرضایی، یدالله کابلی، ابوالحسن محصص، غلامرضا مشعشعی، منوچهر نوح سرشت، محمدجواد جدی، امیراحمد فلسفی و مهدی کریمی نیز از هنر میرخانی در کارهایشان بهره گرفتهاند.
سید حسن میرخانی در پنجم آذر ماه 1369 در تهران درگذشت
